Przygodne rozważania, czyli co myśli Elena Ferrante

utworzone przez | wrz 4, 2022 | Spiżarnia mola

Brytyjski dziennik “Guardian” zaproponował Elenie Ferrante pisanie cotygodniowych felietonów, które miały ukazywać się przez rok. Pierwszy pojawił się 20 stycznia 2018, a ostatni 12 stycznia 2019. 51 esejów pozwoliło znów obcować ze znakomitą włoską pisarką.

Pierwsze zdania

 

Jakiś czas temu postanowiłam, że opowiem o moich pierwszych razach. Zrobiłam nawet listę: pierwszy raz, gdy widziałam morze; pierwszy raz, gdy leciałam samolotem; pierwszy raz, gdy się upiłam; pierwszy raz, gdy się zakochałam; pierwszy raz, gdy uprawiałam seks. Przedsięwzięcie tyleż trudne, co daremne. Bo jakżeby inaczej? Spoglądamy na te pierwsze razy z przesadną wyrozumiałością. Ze swej natury bazują na braku doświadczenia i szybko zostają wchłonięte przez wszystkie inne, które nastąpiły potem, nie mają więc nawet czasu przyjąć własnej, samodzielnej formy. Mimo to z przyjemnością przywołujemy je w pamięci, z nostalgicznym smutkiem, i przypisujemy im moc niepowtarzalności.

 

Przygodne rozważania. Felietony, Elena Ferrante

Elena Ferrante tak operuje słowem, że jej powieści potrafią pochłonąć czytelnika. Ma swój charakterystyczny, lekki styl. Dzięki felietonom można dowiedzieć się, że Ferrante nie używa wykrzykników. Wystrzega się podnoszenia głosu, boi się przesady. Uważa, że zdanie można tak skonstruować, aby wykrzyknik stał się zbędny. Unika też wielokropków. Zawieszenie zdania to wieloznaczność, a Elena pragnie być bezpośrednia. Nie chce kokietować. Według niej każdą wypowiedź należy zakończyć. Bez upiększania i kluczenia. Dlatego lepsze jest milczenie lub urwanie zdania niż niedomówienie.

Wymowny jest felieton o patriotyzmie. Ferrante uważa się za Włoszkę, ponieważ mówi i pisze po włosku. Tylko w ten sposób utożsamia się z krajem urodzenia. Obcy jest jej nacjonalizm, ksenofobia i rasizm. Przerażają ją skrajnie prawicowe partie polityczne. Zdaje sobie sprawę, że w dobie kryzysu do głosu dochodzą populistyczne nastroje, mogące łatwo przeistoczyć się w masowe okrucieństwo.

Pisarka jest przeciwniczką antropocenu. Razi ją ludzka buta i uważanie się za istoty wybrane. Czeka na przyszłość, w której ważne będzie życie każdej istoty, nie tylko człowieka.

Inspirujące jest podejście Eleny Ferrante do kobiet. Postanowiła ona nie krytykować żadnej. Świat stworzony jest dla mężczyzn, dlatego kobiety muszą wypracowywać sposoby, by się w nim odnaleźć. Aby robić to, co chcą, często muszą się dopasowywać, nie mogąc być w pełni sobą. A to powoduje zmęczenie i frustrację. Przez to bywają nieprzyjemne dla siebie i innych. Jednak siła, którą się wykazują, zasługuje na szacunek i podziw.

Elena Ferrante porusza mnóstwo innych tematów. Dzięki nim jeszcze lepiej można ją poznać. Przez Przygodne rozważania (w których pisała bezpośrednio o sobie, swoich lękach, uczuciach, poglądach) można ją szanować za to, jakim jest człowiekiem, nie tylko podziwiać ją w roli pisarki.

Wydawnictwu serdecznie dziękujemy za przesłanie egzemplarza recenzenckiego, dzięki czemu mieliśmy przyjemność przeczytania tego tytułu ❤️

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Legendy Zachodu, czyli Dziki Zachód z różnych perspektyw

Tom Legend Zachodu zawiera historię trzech postaci - Wyatta Earpa, Billy Kida oraz Siedzącego Byka. Przybliżone czytelnikom zostały sylwetki ważnych osobistości krainy nieposzanowania prawa, gorączki złota i rządów przemocy. Komiks ten powinien zainteresować nie tylko...

Papa Zoglu, czyli nietuzinkowy popis wyobraźni

Papa Zoglu może pozornie wydawać się komiksem dla dzieci o historii Gniezna. Nic bardziej mylnego! Jest to zdecydowanie historia tylko dla dorosłych, a historia jest bardzo alternatywna. Mówiąc wprost: odjechana! Komiks będzie nie lada gratką dla czytelników, którzy...

Wampir: Maskarada. Kieł zimy, czyli wampirze intrygi

Wampir: Maskarada jest jedną z najważniejszych marek gier RPG na świecie. Mroczny świat krwiopijców oraz innych nocnych istot przyciąga wiele osób, chcących choć na chwilę wcielić się w rolę tych stworzeń i poznać problemy, z jakimi muszą się zmierzyć. Wydawnictwo...

Gangrena, czyli walka z własnymi i cudzymi demonami

Niedawno opublikowaliśmy recenzję Śpijcie, kotki, a już wracamy z cyklem o Olivii Rönning i Tomie Stiltonie i kolejnym tomem w cyklu napisanym przez Cillę i Rolfa Börjlindów. Piąty tom nosi tytuł Gangrena. Autorzy dalej prowadzą grę z czytelnikiem, polegającą na...

Noir Burlesque, czyli rasowy kryminał noir w komiksowym opakowaniu

Enrico Marini, po rewelacyjnym Batmanie: Mrocznym Księciu z bajki, powraca na polski rynek wydawniczy z kryminałem noir pod tytułem Noir Burlesque. Jak wypada nowe dzieło włoskiego twórcy? Zapraszamy do recenzji! Rzecz dzieje się w latach pięćdziesiątych w Stanach...

Redaktorka Olga poleca: najciekawsze książki 2022

2022 roku obfitował w powieści i reportaże, które trzeba wręcz przeczytać. Kilka z nich szczególnie zapadło mi w pamięć, a kilkudziesięciu nie zdążyłam przeczytać (o tym pisałam tutaj). Dzisiaj szczególnie polecam te, które chętnie przeczytałabym jeszcze raz. I...

Kamyk na niebie, czyli ziemskie dylematy kontra Imperium

Kamyk na niebie Isaaca Asimova jest trzecią i ostatnią częścią cyklu Imperium Galaktyczne (książki można czytać oddzielnie). Jak wypada zwieńczenie  trylogii? Zapraszamy do recenzji! Fabuła książki skupia się na Josephie Schwartzu, który zostaje przeniesiony w czasie...

Zaginiony klejnot Ferrary, czyli dziennikarz w rajtuzach prowadzi śledztwo

Zaginiony klejnot Ferrary to debiut Grega Krupy, wydany przez LeTra. Jak wiele powieści, których okładki oznaczone są logo imprintu Wydawnictwa Arkady, tak i w tym przypadku mamy do czynienia z historią posiadającą pewien oryginalny sznyt, trudny do jednoznacznego...

Nikt cię nie odnajdzie, czyli jak połączyć kryminał z powieścią obyczajową

Nikt cię nie odnajdzie to kontynuacja Wiemy, że pamiętasz, która zdobyła nagrodę Szklanego Klucza 2021. Pierwsza książka, której bohaterką jest policjantka Eira Sjödin, to powieść noir w najlepszym wydaniu. Już sam ten fakt przemawia za tym, że warto sięgnąć po drugą...

Rio, czyli udręki życia w ubóstwie

Rio autorstwa Louise Garcia oraz Corentin Rouge to kolejny frankofon wydany przez Non Stop Comics. Tym razem wydawnictwo zaserwowało nam historię prosto ze słonecznej Brazylii, w której przemoc, korupcja, bieda oraz wszechobecna agresja jest codziennością mieszkańców...
Share This