Wendy Mitchell to autorka wyjątkowa. Jej poradnik jest jednocześnie zapisem choroby, a pisarka czyni z niej podmiot wiwisekcji. Demencję zazwyczaj kojarzymy tylko z utratą pamięci, jednak autorka pokazuje, że jest to o wiele, wiele więcej. To po części utrata siebie, utrata świata, zmiana postrzegania świata. Dla czytelnika to nie tylko poradnik, jak wspierać osoby z demencją, ale też pretekst do rozważań nad ludzkim jestestwem w ogóle, sposób na pogłębienie wrażliwości i empatii.

Recenzja: Co chciałabym aby ludzie wiedzieli o demencji. Wiedza i wsparcie dla osób z zaburzeniami pamięci i ich bliskich, Wendy Mitchell

Coraz więcej ludzi osiąga sędziwy wiek, a więc i liczba osób doświadczających demencji rośnie. Zmagania z nią dotyczą 

Pomimo swojej prostoty, w języku, którym posługuje się Wendy Mitchell jest coś pięknego. Odsłania jej wrażliwość i pasję. 

Niekiedy wybiegam myślami naprzód, zwłaszcza w koszmarach sennych, do chwili, kiedy nie będę już w stanie powiedzieć, czego chcę. Mam nadzieję, że na tym późnym etapie choroby ukojenie zapewni mi miłość łącząca mnie z córkami od czasów, gdy siedziały w swoich wysokich dziecięcych krzesełkach i snuły opowieści, które z całych sił starałam się zrozumieć. Liczę na to, że kiedy już nie będę w stanie porozumiewać się za pomocą słów, córki zdołają wyczytać z moich oczu, czego pragnę i potrzebuję.

Nikt nie wie, co osoby z demencją tak naprawdę myślą w tych końcowych stadiach choroby ani jak się czują, gdy już nie są w stanie mówić. Czy ich myśli wciąż pozostają niezmącone, podobnie jak to niekiedy bywa u osób uwięzionych w sparaliżowanym ciele lub pogrążonych w śpiączce, które słyszą wszystko, co się wokół nich dzieje? 

Książka podzielona jest na rozdziały, które opisują różne aspekty demencji i sposób, w jaki chorzy postrzegają świat. Jest to wnikliwa analiza, oparta na doświadczeniu własnym i innych osób cierpiących na tę przypadłość. Trudno zatem o lepsze źródło informacji o tym, jak się żyje, gdy funkcje poznawcze pracują coraz gorzej.

Książka przydatna dla osób, którzy zostali zdiagnozowani, dla ich bliskich oraz tych, których praca w jakiś sposób jest związana na przykład z dostępnością cyfrową.