Straszydła. Potwory i upiory z kultowych horrorów to galeria wizerunków przyprawiających o dreszcze. Jest Dracula, jest Upiór w Operze, Wilkołak… co tylko bujna wyobraźnia ludzka zdołała strasznego wymyślić.

Recenzja: Straszydła. Potwory i upiory z kultowych horrorów, Mia Cassany, Pep Boatella

Ta książka ta to przede wszystkim popis ilustratorski. Na wskroś nowoczesny sznyt graficzny pobudza wyobraźnię poprzez perspektywę i światłocienie, bawiąc się odrealnieniem i korespondując z klasycznymi postaciami, o których opowiadają twórcy.

Tekstu tu mało (zdecydowanie do samodzielnego czytania dla tych, którzy potrzebują zachęty, ale pomysłów na wykorzystanie tej książki, aby wspólnie spędzić czas, jest naprawdę sporo!), co w połączeniu z graficzną oprawą sprawia, że jest to idealna książka nie tyle do czytania od deski do deski, co do podczytywania od czasu do czasu, gdy ma się ochotę pobawić z opowiedzianymi historiami i spędzenia ciekawie dżdżysto-mglistych jesiennych wieczorów.

Straszydła. Potwory i upiory z kultowych horrorów to też jednocześnie vademecum tego, czego kiedyś bano się najbardziej. To, co można polubić w budzących grozę stworach i opowieściach o nich jest umiejętność przekształcania obcego w swojskie, przeraźliwych doświadczeń w okiełznane i poznane. Nie ma chyba bardziej jaskrawego przykładu na to, że narracja, wyobraźnia, istota literatury w ogóle, ma w sobie ogromną, magiczną moc.

Jest to zatem nie tylko galeria strachów i czysta rozrywka, to też prawdziwa książkowa wyprawa do muzeum antropologii i oswajania lęków. Do tego postaci z kart są tak opowiedziane, że wydają się żywe!