NASZ PATRONAT

80 ryb i innych stworzeń morskich. Dookoła świata, Helen Scales

Od majestatycznych jesiotrów wędrujących rzekami Eurazji, przez barwne błazenki i manty z tropikalnych raf, po tajemnicze stworzenia głębin – morza i oceany kryją niezliczone cuda. To nie tylko krainy pełne życia, ale także źródło legend, inspiracji dla nauki i nadziei na przyszłość.

Autorka, biolog morski i oceanografka, zabiera czytelnika w niezwykłą podróż przez Morze Śródziemne, Ocean Indyjski i Spokojny, Karaiby oraz arktyczne i antarktyczne głębiny. Z lekkością łączy wiedzę biologiczną z fascynującymi historiami kulturowymi, odsłaniając, jak ryby, mięczaki i inne morskie stworzenia od wieków wpływają na ludzkie życie – w medycynie, sztuce, kulturze i folklorze – często w zaskakujący i nieoczekiwany sposób.

W książce przedstawiamy 80 wyjątkowych gatunków wodnych istot z różnych zakątków świata. Dowiesz się z niej m.in., która ryba potrafi chodzić po lądzie, jak powstały mity o syrenach i jednorożcach, oraz jakie niezwykłe substancje ukrywają głębinowe mięczaki.

Całość uzupełniają zachwycające ilustracje Marcela George’a, dzięki którym każdy łuskowy połysk, płetwa i macka ożywają na kartach książki.

Gwarno. O językach i gwarach w Polsce, Martyna Skibińska

Po kurpsiosku, po pudlaśku, pò kaszëbskù i po ślōnsku, ale też po ukraińsku, po czesku, po romsku, po łemkowsku i po niemiecku – a to jeszcze nie wszystko! Mieszkańcy naszego kraju mówią wieloma różnymi językami, a polszczyzna wcale nie brzmi wszędzie jednakowo. „Gwarno” opowie wam o tym przystępnie i z humorem!

Gdzie w Polsce można usłyszeć język litewski, gdzie słowacki, a gdzie wilamowski? Czy wystarczy na końcu zdania dodać „Hej!”, żeby mówić jak prawdziwy góral, i jak zasłużyć na miano „fest Ślōnzŏka”? Gdzie mieszkają zilki i zieziórki, gdzie jeździ się bimbą, dokąd się wybrać na fafernuchy, a dokąd na piszyngera? W jakim języku można rozmawiać… pod wodą, a w jakim możliwe są zdania bez samogłosek? Czy łatwo nauczyć się wietnamskiego i jak się pisze po hebrajsku?

Gwarno w atrakcyjny i dowcipny sposób przedstawia osiemnaście języków mniejszości narodowych i etnicznych mieszkających w Polsce, a także osiem wybranych polskich gwar. Poprzez intrygujące fakty i ciekawostki związane z lokalnymi tradycjami, przykłady piosenek, zabaw czy przysłów w poszczególnych językach i gwarach, a także zabawne ilustracje prezentuje barwną kulturową różnorodność żyjących w Polsce społeczności.

Przystępnie i ciekawie przybliża także wiele podstawowych zagadnień związanych z językiem, takich jak różne alfabety, rozwój i zanikanie języków, dwujęzyczność czy kalki językowe i neologizmy. Językowe odmienności ukazuje jako powód do radości i dumy ze wspólnego dziedzictwa, które warto poznawać, doceniać i chronić.

Z czułością i wspólnie
Feminizm na XXI wiek, Aleksandra Derra

Z jakim feminizmem mamy do czynienia w XXI wieku?

W jaki sposób odpowiada on na wyzwania współczesnego, nieustannie zmieniającego się świata?

Dlaczego potrzebujemy feminizmu, który upomina się o równość nie tylko kobiet, lecz także wszystkich istot doświadczających wykluczenia?

Na te i wiele innych pytań stara się odpowiedzieć Aleksandra Derra – filozofka i wykładowczyni od lat zajmująca się teoriami feministycznymi oraz ich znaczeniem we współczesnym świecie. W swojej najnowszej książce Z czułością i wspólnie. Feminizm na XXI wiek autorka przedstawia najważniejsze założenia współczesnych teorii feministycznych, ilustrując je licznymi przykładami zaczerpniętymi zarówno ze współczesnej, jak i klasycznej myśli feministycznej. Pokazuje także, w jaki sposób idee te są dziś rozwijane i jak mogą inspirować realne działania emancypacyjne.

Z czułością i wspólnie. Feminizm na XXI wiek to doskonała propozycja zarówno dla osób zainteresowanych problematyką feministyczną i pragnących pogłębić swoją wiedzę, jak i dla tych, którzy dopiero zaczynają odkrywać ten niezwykle ważny i inspirujący temat.

Proste rzeczy, Marcin Wicha

O świecie, który kryje się w rzeczach. I o rzeczach, które kryją się w nas.

Marcin Wicha obserwuje świat przez pryzmat rzeczy – tych, które nas otaczają, kształtują, uwierają i czasem bronią przed chaosem. W pisanych z czułością, humorem i melancholią felietonach osobista codzienność splata się z opowieścią o społeczeństwie, dizajnie, który zaraża paranoją, i rzeczywistości, w której kabel staje się symbolem prywatności.

W świecie, który uwielbia nowe gadżety, Wicha broni tego, co niepraktyczne, ciężkie i trwałe. Potrafi znaleźć sens w drobiazgach i połączyć estetykę z etyką. Pokazuje, że rzeczy są świadkami czasów – dokumentują przemiany społeczne, język, politykę i prozę życia. W „Prostych rzeczach” odbija się portret pokolenia, które dorastało między radiem na korbkę a chmurą danych.

To książka dla tych, którzy lubią myśleć, ale też dla tych, którzy po prostu lubią patrzeć na świat z ukosa. Bo – jak pisze Wicha – Nowe rzeczy się zestarzały. Za to na rondach błyszczą świeżutkie tablice na cześć żołnierzy wyklętych. One też zblakną.

Proste rzeczy, cykl felietonów Marcina Wichy, które ukazywały się na łamach Magazynu Świątecznego „Gazety Wyborczej” w latach 2015-2018.

“Marcin myślał o wydaniu tych felietonów. Każdy z nich jest dla mnie jak spotkanie po latach z najlepszym przyjacielem, jak anegdota powtarzana przy rodzinnym stole od pokoleń. Niech się je Wam dzisiaj dobrze czyta.”

Marta Tymowska-Wicha

Zagubiony wątek. Historia starożytności oraz kobiet, które ją tworzyły, Daisy Dunn

Najlepsza książka historyczna roku – BBC History

Jedna z najlepszych książek roku 2024 – The New Yorker

Jedna z 10 najlepszych książek historycznych 2024 roku – Smithsonian

Jedna z 20 najlepszych książek 2024 roku – The Independent

Brakująca część opowieści o starożytności.

W cieniu wielkich mężczyzn, takich jak Homer, Cezar, Antoniusz czy Kserkses, rozgrywały się historie rzadko zapisywane w kronikach. Wśród bitew, intryg i politycznych manewrów pojawiały się kobiety, które swoją odwagą i pomysłowością potrafiły zmieniać bieg wydarzeń.

W książce spotykamy m.in. Enheduannę, kapłankę i autorkę najstarszych tekstów podpisanych imieniem; słynną poetkę Telesillę która w obliczu zagrożenia poprowadziła obronę Argos; Artemizję, dowódczynię floty Kserksesa; Lokustę, specjalistkę od trucizn, będącą na usługach cesarzy Klaudiusza i Nerona; oraz Fulwię, wpływową uczestniczkę polityki późnej Republiki Rzymskiej, która wywołała bunt przeciwko Oktawianowi.

Dunn prowadzi czytelnika przez niepełne i sprzeczne przekazy, proponując spojrzenie na starożytność, które poszerza tradycyjną narrację znaną z klasycznych dzieł historyków i kronikarzy.

Prawdziwa perełka. Dzięki pełnej wdzięku i żywej narracji kobiety świata starożytnego odzyskują należne im miejsce w opowieści o antyku. Lektura tej książki była czystą przyjemnością

Peter Frankopan, autor Jedwabnych szlaków

Monolok, Paweł Sołtys

„Bo to przecież różnie bywało, czasem świat, czyli Grochów, wyglądał, jakby ktoś przy przycinaniu baczków ciachnął ucho. A czasem jak niezamiecione włosy ułożone w dziwne podłogowe pukle. I pięknie, i strasznie trochę”.

Stary fryzjer z Grochowa wspomina ludzi, których strzygł, kobietę, którą kochał, i miasto blednące pod coraz grubszymi warstwami nowoczesności. Mówi, jakby golił czas: powoli, z wprawą, czasem pod włos. Urodził się w roku czterdziestym w Warszawie, „ani dobry rok, ani dobre miejsce”. Potem sierociniec, szkoła fryzjerska, miłość, praca, ludzie, miasto. Każde wspomnienie ciągnie za sobą następne, a jego własne życie plącze się w opowieściach tych, którzy siadali w jego fotelu, demokratycznie: doliniarz i profesor, ślusarz i literat. I płyną historie: o gołębiarzach, kociarach, siostrach tarocistkach, o zakopanych dzwonach, płonących łabędziach, niedowidzącym listonoszu i kobiecie rażonej piorunem. Wszystko w tym małym-wielkim kawałku Warszawy.

Monolok, ten traktat o strzyżeniu włosów, jest liryczną balladą o świecie, który trwa jedynie w pamięci, i wielką pochwałą daru snucia opowieści. „Bo nawet jeśli wszystko zmyślone, to przecież zostało”.

Szatańskie tango, Lászlo Krasznahorkai

Najważniejsza powieść w dorobku Lászla Krasznahorkaiego

W podupadłej wsi na pustkowiu wegetuje grupa ludzi pozbawionych perspektyw na jakąkolwiek poprawę losu. Rytm ich życia wyznaczają powtarzalna ciężka praca i wieczorne pijaństwo. Wszyscy dawno zatracili się w moralnym zepsuciu i wzajemnej niechęci. Lecz gdy w okolicy pojawia się Irimás – dawny mieszkaniec wioski, uważany przez lata za zmarłego – nieoczekiwanie odzyskują wiarę w przyszłość.

Nie mając pojęcia, jakie intencje tak naprawdę stoją za powrotem mężczyzny, ulegają złudnej nadziei niczym zbiorowej halucynacji. „Zmartwychwstały” z pewnością „wypędzi wilgotną ciszę” i poprowadzi ich ku lepszemu. Czy rzeczywiście dają się uwieść charyzmatycznemu przybyszowi, czy może własnej rozpaczy?

Przejmująca powieść Krasznahorkaiego to złożone studium zbiorowego obłędu. Bogata w literackie odniesienia i biblijne tropy pozwala przyjrzeć się mechanizmom społecznej manipulacji i religijnego fanatyzmu, nie unikając przy tym egzystencjalnej refleksji nad stanem ducha jednostki okradzionej z godności i nadziei.

Pierwsze wspomnienie, Ana María Matute

Trwa hiszpańska wojna domowa. Po śmierci matki i uwięzieniu ojca przez frankistów czternastoletnia Matia zostaje wysłana na Majorkę, pod opiekę surowej babki, Donny Priscilii. Wraz z nimi mieszka też kuzyn Borja — chłopiec o silnej, ale moralnie dwuznacznej osobowości — oraz służba i nauczyciel. W zamkniętym, dusznym świecie wyspy Fenicjan, kupców, krwiopijców, kanciarzy i inkwizytorów, w miejscu, gdzie bezlitosne słońce przebija się przez witraże, a porywczy wiatr rozbija się na agawach, Matia obserwuje konflikty dorosłych, okrucieństwo rówieśników i atmosferę podejrzeń gęstniejącą z każdą chwilą. Dziecięcy mikrokosmos staje się tu metaforą społeczeństwa ogarniętego przemocą i hipokryzją.

Jedna z najpiękniejszych książek napisanych w naszym języku w XX wieku. Wiele razy z entuzjazmem rozmawiałem o niej z Julio Cortázarem i jego ówczesną żoną, Aurorą Bernárdez. Uwielbiali ją. Pamiętam nawet, jak wspólnie czytaliśmy początek, z tą naprawdę wspaniałą i wzorcową charakterystyką starszej pani — jeden z najdokładniejszych, najdelikatniejszych i najpiękniejszych opisów postaci, jakie pamiętam z powieści naszych czasów. […]. Dzieła Matute są pełne prawdy i piękna” — Mario Vargas Llosa

Wielka książka — nieokiełznana, namiętna i brutalna — Jonathan Gibbs

Literatura Matute to światło w ciemności, które prowadzi czytelnika przez najtrudniejsze doświadczenia —  Juan Marsé

Nasze wieczory, Alan Hollinghurst

Wielki powrót Alana Hollinghursta, zwanego współczesnym Henrym Jamesem. Pisarz kreśli tu fantastyczny portret Anglii ostatnich kilku dekad, a jednocześnie opisuje kwestie tak uniwersalne jak nieubłagany upływ lat, poszukiwanie sensu, ograniczenia klasowe czy wreszcie miłość z całą ambiwalencją uczuć, jaka się na nią składa.

Głównego bohatera, Dave’a Wina, poznajemy, gdy ma trzynaście lat i bawi z wizytą u Marka Holdena – fundatora stypendium, dzięki któremu pochodzący z klasy robotniczej Dave, półkrwi Birmańczyk, może uczyć się w prestiżowej prywatnej szkole. W internacie niepewny siebie, lecz nadrabiający miną Dave zetknie się z zazdrością i przemocą syna swojego dobroczyńcy, Gilesa – skoncentrowanego na sobie rasisty, który w przyszłości zostanie politykiem zaangażowanym w brexit. Dave natomiast, zmagając się z homofobią i dyskryminacją, odda się karierze aktorskiej i rozwinie awangardową scenę teatralną Londynu.

Łuskanie bobu w blasku księżyca, Xue Mo

Jeden z najważniejszych współczesnych chińskich prozaików po raz pierwszy po polsku.

Pogodzony z losem staruszek ledwie wiąże koniec z końcem, ale jest gotów zrobić wszystko dla miłości swego życia, z którą los go nigdy nie połączył. Młode małżeństwo wspólnie walczy z podstępną chorobą weneryczną żony, zmagając się przy tym ze społecznym wykluczeniem. Siostrzenica odwiedza wuja, żeby w okrutny sposób przekonać się o jego przemianie. Dwie dziewczyny wędrują przez pustynię w towarzystwie wielbłądów, by z determinacją stawić czoła przeciwnościom losu i bezlitosnej naturze.

W opowiadaniach Xue Mo piękno miesza się z brzydotą, dobro z okrucieństwem, siła ze słabością, a wszystko to na tle surowej i bezlitosnej przyrody prowincji Gansu.

Prosto z piekła. Edycja kolorowa, Eddie Campbell, Alan Moore

138 lat temu narodziła się legenda Kuby Rozpruwacza.
37 lat temu Alan Moore i Eddie Campbell postanowili opowiedzieć ją po swojemu.
27 lat temu ukazało się zbiorcze wydanie tej opowieści.
8 lat temu ukazała się kolorowa wersja tej historii.

Teraz kolor zawitał do Polski!

Prosto z piekła to historia Kuby Rozpruwacza, prawdopodobnie najbardziej znanego seryjnego mordercy w historii. „Janko Rozpruwacz”, „Jack emboweler” (jak pisano o nim w „Kurjerze Codziennym” w 1888 r.) zyskał swą niesławę morderstwami pięciu prostytutek na londyńskim East Endzie. Czy tamte wydarzenia były preludium do krwawego XX wieku?

Prawie sto lat później angielski scenarzysta komiksowy Alan Moore, odczuwający potrzebę oderwania się od klasycznego komiksu, postanowił zestawić fakty i mity o morderstwach w Whitechapel w formie powieści graficznej, przygotowując się do tego ze skrupulatnością naukowca.

Moore mówi o swojej pracy: „Wierzę, że jeżeli wgryziesz się w historię wystarczająco mocno, jeżeli tniesz precyzyjnie, uporczywie, i postępujesz metodycznie, wtedy jesteś w stanie nie tylko pokazać wewnętrzny mechanizm rzeczy, ale również i ich sens…”. Rzeczywiście – przemyślany i trzymający w napięciu scenariusz Moore’a i dynamiczna oprawa graficzna Eddiego Campbella porywają czytelnika w podróż w czasie, po powrocie z której trzeba będzie raz jeszcze zadać sobie pytanie o to, co na tym świecie jest prawdziwe, a co fałszywe.

W 2001 r. do kin trafiła nosząca tytuł Z piekła rodem filmowa adaptacja komiksu, z Johnnym Deppem w roli inspektora Abberline’a.

Przeczytaj, przeżyj przygodę, stań się ripperologiem!

Latająca forteca, Miguel Vila, Lorenzo Palloni

Pewnej letniej nocy w 1933 roku w pobliżu Vergiate, w regionie Varese, rozbił się tajemniczy samolot, pozostawiając za sobą gęstą zasłonę różowego dymu i nierozwiązaną sprawę morderstwa. Mussolini natychmiast nakazał zatuszować incydent i powołał Specjalny Gabinet, który miał przeprowadzić tajne dochodzenie w sprawie niezidentyfikowanego obiektu latającego. Nikt nigdy nie widział takiego samolotu, ale każdy, absolutnie każdy, ma swoją opinię na temat tego, co się stało: niemiecka tajna broń, brytyjska technologia, amerykański samolot. To, co odkryją bohaterowie, zmusi ich do konfrontacji z siłami pozaziemskimi i obcymi technologiami, po raz pierwszy w historii ludzkości, wyprzedzając wydarzenia w Roswell o trzydzieści lat i na nowo definiując oblicze ufologii. A wszystko to w wirze międzynarodowego spisku szpiegowskiego.

Lorenzo Palloni i Miguel Vila stworzyli pełną napięcia opowieść retro science fiction, zainspirowaną jednym z najdziwniejszych wydarzeń w historii Włoch.

Lorenzo Palloni – Urodził się w Arezzo w 1987 roku. Włoski komiksiarz, jeden z założycieli kolektywu „Mammaiuto” oraz magazynu komiksowego „La Revue”. Zdobył wiele krajowych i międzynarodowych nagród dla najlepszego scenarzysty. Uczy scenopisarstwa i opowiadania historii. Pracował nad Dylan Dogiem i opublikował ponad trzydzieści powieści graficznych i zbiorów opowiadań. Jego prace ukazywały się we Włoszech, Francji, Hiszpanii, Holandii, Chinach i Chorwacji. Obecnie pracuje nad nowymi seriami komiksowymi na rynek francuski.

Miguel Vila – Urodził się w Padwie w 1993 roku. Uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Bolonii. Zadebiutował w 2020 roku komiksem Padovaland (Canicola 2020), za który otrzymał nagrodę Boscarato (Treviso Comic Book Festival) i nagrodę Gran Guinigi (Lucca Comics & Games). Jego kolejny komiks – Mleczna droga, nagrodzono nagrodą Micheluzzi za najlepszy komiks na Napoli Comicon w 2022 roku.

Krew dziewicy, Sammy Harkham

Debiut na polskim rynku Sammy’ego Harkhama, jednego z najciekawszych współczesnych twórców komiksów!

Epicka historia o artystycznych ambicjach i o tym, jak potrafią złamać serce. Sammy Harkham wprowadza nas w mroczne kulisy Hollywood w przełomowym momencie w historii przemysłu filmowego, gdy wielkie studia filmowe zaczęły powoli przechodzić do historii, a twórcy kina niezależnego coraz śmielej rozpychali się łokciami.

Rozgrywająca się głównie w Los Angeles w 1971 roku „Krew dziewicy” to historia zbliżającego się do trzydziestki Seymoura, montażysty filmowego o żydowsko-irackich korzeniach, który pracuje dla firmy produkującej filmy z gatunku exploitation. Walka o przetrwanie w branży filmowej, frustracja spowodowana pisaniem scenariuszy na zamówienie i zaślepienie pragnieniem, by za wszelką cenę znaleźć się na reżyserskim stołku, sprawiają, że życie rodzinne Seymoura schodzi na drugi plan, a w końcu zostaje zupełnie podporządkowane pracy.

Ambicja, by tworzyć i nie stracić danej szansy, ściera się tu z próbą uchronienia rodziny przed rozpadem. Kolejne warstwy opowieści ujawniają przyczyny napięć i rozdarcia bohaterów – doświadczenie imigrantów, zderzenie z mitem amerykańskiego snu, rodzinne aspiracje i traumy sięgające Holokaustu.

Niczym kosmiczny kalejdoskop „Krew dziewicy” zmienia się i ewoluuje z każdą stroną, kontekst historii się poszerza, a powstająca dzięki temu misterna sieć marzeń i porażek jednocześnie pozwala czytelnikowi skupić się na najistotniejszym jej aspekcie: gorzkiej cenie, jaką płaci się za wiarę, że wszystko jest możliwe i że życie będzie dla nas łaskawsze niż dla innych.

„Opowieść o opowiadaniu historii… Przywołuje czasy kręcenia niskobudżetowych filmów do kin samochodowych w latach 70. i śledzi ambitne próby młodego człowieka, chcącego zbudować rodzinę i karierę filmowca w tym zdeprawowanym świecie… Komiks z wielkim sercem”.
Art Spiegelman

„Krew dziewicy obejmuje wiele miejsc, dziesięcioleci, doświadczeń i punktów widzenia, ale zawsze zachowuje swój fundamentalnie istotny i skromny ludzki wymiar. Fabuła nigdy nie zmierza w kierunku, którego się spodziewasz, a jednak zawsze wydaje się on właściwy. Ten komiks to złożony i dokładny portret świata, przepełniony urokiem i przedstawiony pewną ręką artysty pracującego u szczytu swoich możliwości”.
– Patrick deWitt

Dlaczego ryby nie istnieją, Lulu Miller

„Co jest sensem życia?” – pyta siedmioletnia dziewczynka swojego ojca naukowca. „Nic” – słyszy w odpowiedzi.

Lulu Miller przez lata szukała sposobu, by temu zaprzeczyć. Rozglądała się za duchowym przewodnikiem, który pomógłby jej opanować życiowy chaos. Wertując książki i przeglądając archiwa, trafiła na ważnego naukowca z przełomu XIX i XX wieku – Davida Starra Jordana. W trakcie swojej kariery akademickiej Jordan odkrył tysiące gatunków ryb, konserwował cenne okazy i je katalogował. Nawet gdy w 1906 roku trzęsienie ziemi zniszczyło całą jego kolekcję, nie stracił ducha i nie przestał dążyć do celu: uporządkowania rybiego świata.

Chcąc się jednak dowiedzieć wszystkiego o Jordanie, autorka stopniowo odkrywa mroczne strony tej postaci – skandale, morderstwo, a także aktywne zaangażowanie badacza w rozwój eugeniki, teorii, która na wiele lat przed II wojną światową doprowadziła w Stanach Zjednoczonych do uwięzienia i przymusowej sterylizacji tysięcy ludzi.

Dlaczego ryby nie istnieją to po części życiorys Davida Starra Jordana, po części pamiętnik Lulu Miller, a po części naukowa przygoda. Strona po stronie przechodzimy od biografii do kryminału, od hołdu dla ludzkich odkryć do zdumienia ludzkim okrucieństwem, by w wielkim finale dotrzeć do wyjaśnienia tytułu: opowieści o tym, jak natura w mistrzowski sposób zemściła się na badaczu, który uwierzył, że może nad nią zapanować.

Jefferson. Cuchnące śledztwo, Jean-Claude Mourlevat

Napaść na fotografa, tajemnicze porwanie, zagadkowy płot w środku lasu… O co tu chodzi? Jedno nie ulega wątpliwości: sprawa śmierdzi z daleka. Trzeci tom trzymającego w napięciu cyklu o dociekliwym jeżu detektywie.

Co niezwykłego może się zdarzyć w trakcie odśnieżania? Niewiele. Chyba że znajdziesz but wystający z zaspy. A w zaspie – jego nieprzytomnego właściciela. Gdy jeż Jefferson i prosiak Gilbert odkopują swoje znalezisko, okazuje się, że to Emil, kot fotograf – a jego aparat zniknął bez śladu.

Kto go napadł? I dlaczego?

Tak zaczyna się nowe śledztwo. Z każdym dniem pojawia się coraz więcej pytań, a wszystkie tropy prowadzą do tajemniczego miejsca, o którym nikt nie chce mówić głośno. Bo marny los tego, kto dowie się o nim za dużo…

W trzeciej części przygód Jeffersona i Gilberta dreszczyk grozy przeplata się z ironicznym poczuciem humoru, a zwroty akcji zapierają dech w piersiach. Jean-Claude Mourlevat – jeden z najbardziej cenionych francuskich autorów literatury dziecięcej – z lekkością łączy wciągającą intrygę z ważnym wątkiem ekologicznym.

Antarktyda. Wyprawa na kraniec świata, Dominik Szczepański, Mateusz Waligóra, Joanna Czaplewska

Halo, młodzi odkrywcy! Czy macie ochotę zajrzeć tam, gdzie śnieg skrzypi pod stopami jak potłuczone szkło, powietrze naprawdę szczypie w policzki, a biel ciągnie się aż po horyzont?

Zapraszamy na Antarktydę! Waszym przewodnikiem będzie Mateusz Waligóra, który całkiem niedawno – samotnie zdobył biegun południowy!

Przygotujcie się na 1200 kilometrów wędrówki na nartach i pełną fantastycznych ciekawostek opowieść o najzimniejszym kontynencie na Ziemi, a także o tym, jak to jest podróżować samotnie i jak się do takiej wyprawy przygotować, żeby nie zgubić drogi, nie zamarznąć albo… nie poddać i bezpiecznie wrócić do domu. Gotowi? Na wszelki wypadek załóżcie ciepłe skarpety. Ruszamy na kraniec świata!

Kto tak naprawdę odkrył Antarktydę?

Jakie tajemnice kryją się pod czterokilometrową warstwą lodu?

Czy to możliwe, że Antarktyda była kiedyś zielona?

Czy lepiej na biegun wybrać się na nartach, czy psim zaprzęgiem?

Jakie supermoce mają pingwiny?

Ile wielorybów żyje na świecie?

I do kogo właściwie Antarktyda należy?

To książka, która rozgrzewa wyobraźnię i pokazuje, że każda podróż zaczyna się od marzenia. A potem trzeba zrobić pierwszy krok.

Opowieść Mateusza Waligóry spisał Dominik Szczepański, dziennikarz i pisarz, który sam nie raz wybrał się na kraniec świata. Klimatyczne antarktyczne ilustracje na podstawie zdjęć z wyprawy Mateusza Waligóry stworzyła Joanna Czaplewska.

24 dni autoterapii. Co zrobić, aby odzyskać równowagę, Patrycja Bujarska

W życiu każdego z nas zdarzają się trudne okresy. To może być czas po rozstaniu, okres przedświąteczny, konflikty rodzinne, chwile po porodzie, utrata pracy czy inne kryzysy. Bywa też tak, że nie dzieje się nic szczególnego, a mimo to trudno znaleźć spokój w życiu codziennym. Pojawia się obniżony nastrój, natrętne myśli, brak motywacji i chęci do działania. Wtedy często sięgamy po strategie, które mają przynieść chwilową ulgę, ale długoterminowo odbierają nam poczucie sprawczości, wzmacniają bezradność, pogarszają naszą kondycję psychiczną i odsuwają nas od tego, co naprawdę ważne.

24-dniowy workbook oparty na wiedzy psychologicznej i psychoterapeutycznej różnych nurtów powstał z myślą o takich trudnych momentach. Każdy dzień to osobna karta pracy – materiał, który zatrzymuje, dostarcza wiedzy, skłania do refleksji i stanowi narzędzie do autoterapii, gdziekolwiek jesteś. To 24 dni stopniowego poznawania i rozumienia siebie na bazie technik wykorzystywanych w gabinecie terapeutycznym.

Dzięki pracy z workbookiem:

• nauczysz się lepiej rozumieć własne myśli i radzić sobie z nimi,
• odkryjesz źródła obniżonego nastroju,
• zbudujesz plan wsparcia dla siebie na trudniejsze dni,
• przyjrzysz się swoim relacjom i powtarzającym się schematom,
• nauczysz się stawiać granice,
• zredukujesz stres w zdrowy i adekwatny sposób,
• zdefiniujesz własne potrzeby,
• nauczyć się radzić sobie ze stanem niepokoju i lęku,
• odpowiesz sobie na kluczowe pytania, niezbędne do podtrzymania stabilnego zdrowia psychicznego.

To praktyczny przewodnik, który krok po kroku pomoże Ci znaleźć w codzienności chwilę uważności i autorefleksji, tak potrzebnych, kiedy cierpisz z powodu przebodźcowania, stresu i niepokoju.

Mezopotamia, Olivier Guez

Choć o niej nie pamiętamy, to ona trzymała niegdyś Bliski Wschód w garści

Tuż po zakończeniu pierwszej wojny światowej Gertrude Bell kreśliła granice Orientu w kolebce cywilizacji między dwiema rzekami: Tygrysem i Eufratem. Kim była? Poszukiwaczką przygód, archeolożką i szpiegiem. Absolwentką Oksfordu władającą biegle arabskim i perskim, zaciekłą imperialistką w służbie Wielkiej Brytanii, ale też panną z zamożnego wiktoriańskiego domu, zakochaną bez pamięci tragiczną bohaterką. Pełna ideałów jak Lawrence z Arabii, odważna jak młody Winston Churchill, doskonale odnajdowała się zarówno na angielskim dworze, jak i pod namiotami beduinów. Barwna i nietuzinkowa Gertrude Bell została jednak wymazana z kart historii.

Olivier Guez przybliża nam postać niezwykłej kobiety. Snuje też opowieść o odkryciu gigantycznych złóż ropy naftowej i okrutnych rozgrywkach o władzę między Brytyjczykami, Francuzami i Niemcami, a także negocjacjach prowadzonych z beduinami w okolicach Bagdadu. Pisząc o Gertrude Bell, szkicuje jednocześnie szeroką panoramę pierwszej globalizacji, podczas której największe imperium wszech czasów przywłaszczyło sobie mityczną krainę wyklętą, ziemię Abrahama, potopu i wieży Babel: Mezopotamię.