Miłość do czekolady tym razem przybrała wersję książkową. Czytelnicy otrzymali do rąk historię tego pięknego, brązowego wytworu sztuki kulinarnej, jednego z największych osiągnięć cywilizacyjnych w rankingu przyjemności. Czekolada staje się tu pretekstem do opowieści o kulturze, w której przyjemność (także ta kulinarna) odsłania mechanizmy społecznych i obyczajowych przemian lub staje się ich źródłem.

Recenzja: Czekolada, Katarzyna Amon

Czekoladę Katarzyny Amon można uznać za swoistą biografię, zbiór ciekawostek lub lekką książkę o delikatnie socjologicznym zacięciu. Pryzmatem, przez który patrzy autorka, jest obecność czekolady w rękach sławnych ludzi oraz jej wpływ na kulturę, historię i przemiany życia społecznego. Amon szuka śladów kakao w sztuce, odnajduje najbardziej kuriozalne anegdotki i przypomina interesujące fakty dotyczące chociażby życia arystokracji czy rozwoju fabryk.

Czekolada Katarzyny Amon pokazuje, że oczywisty produkt spożywczy może stać się kluczem do opowieści o hierarchiach społecznych, mechanizmach tworzenia się mody i popularyzacji produktu. Kakao, niegdyś towar luksusowy i kolonialny, z czasem przekształciło się w produkt masowy, a droga ta, od elitarności do powszechności, stanowi jedno z ciekawszych tło narracyjnych książki. Autorka pokazuje też przyjemność, zwłaszcza tę drobną i codzienną, jako z jednej strony siłę napędową, a z drugiej ostoję wielu osób w chaosie, prywatną bezpieczną bazę zbudowaną ze wspomnień i bliskości.

Wszystko to okraszone jest akwarelowymi ilustracjami czekolady. Wspomniane malunki są miłe dla oka, podobnie jak całe wydanie. Książkę przyjemnie się trzyma w ręku, papier ma ciepłą barwę, typografia jest wygodna i przyjazna. Czekoladę zaprojektowano z myślą o długiej, niespiesznej lekturze. Podczas czytania aż się prosi jednak o fotografie wspomnianych dań, technologii, miejsc czy osób. Kiedy czytelnik już da się wciągnąć, zasiądzie w fotelu i starannie wtopi w poduszki, nagle może odczuć przymus oderwania oczu od książki i wystukania pytania w wyszukiwarce, na przykład jak wyglądają owe słynne etykiety czekoladek czy torebka. A jest tego mnóstwo! Czekolada, jak się okazuje, sama w sobie ma ogromny wpływ na rozwój ludzkiej cywilizacji. 

Całe szczęście do książki łatwo się wraca, ponieważ rozbudza ciekawość bardziej niż kolejne hiperłącze. Autorka potrafi pisać dynamicznie, z pasją, którą rzadko można spotkać. Miejscami trochę w zachwycie nad czekoladą się powtarza, ale nigdy nie opowiada dwa razy tej samej historii (chociaż czasem daje się porwać dygresjom).

Czekolada nie jest opowieścią ciągłą ani linearną, w swojej budowie raczej przypomina kłącze niż linijkę. Ciekawostki łączą się w całość, ale jest ich tyle, że trudno przeczytać od deski do deski za jednym zamachem, pomimo tego, że nie jest to książka długa i spokojnie dałoby się ją przeczytać w jeden wieczór. O wiele przyjemniej jest dawkować sobie ją niczym kostki z tabliczki czekolady i podczytywać. 

Książka idealna na momenty, gdy ma się ochotę na coś lekkiego, odciążającego, nie wykluczającego przyjęcia dodatkowych kalorii, a jednocześnie pełnego pozytywnej energii.